bots- og bededag (T)

Tekst: Matt 7,7-14

Be så skal du få

Det var i Oslo domkirke for mange år sia: Presten stod for alteret og las desse orda: Be, så skal de få. Nei, eg får ingen ting, sa uteliggaren som reiste seg og gjekk fram imot presten. Bank på , så skal det latast opp for deg, las presten vidare. Nei, det er ingen som opnar opp for meg, ropa uteliggaren. Eg var der og var med og førte uteliggaren ut av kyrkja. Han kunne da ikkje få forstyrre gudstenesta slik. Men vi fekk oss ein god samtale ute i gangen.

Mange har opplevd det slik som denne uteliggaren. Det er ikkje berre oppmuntrande å høre om folk som har fått svar på bønn og opplevd at Gud har gripe inn og gitt dei det dei bad om. Det er ikkje alltid Gud svarar på bønnene våre slik vi ønsker. Likevel skal vi be. Det oppfordrar Guds ord oss til, og det er kristnes erfaring til alle tider.

Det er ikkje alltid barn får det dei bed om. Det veit vi som er foreldre. Ofte får vi høre kva barna meiner vi skal gjere for dei. Og som regel veit vi ikkje kva godt vi skal gjere for ungane våre. Likevel må vi ofte seie nei og sette grenser. Men vi hører alltid på barna våre. Og vi vil det beste for dei.

Slik er det med Guds barn også. Gud er den fullkomne Far, som vil oss det beste og veit alltid vårt beste. Derfor skal vi som er Guds barn be i trassig tru til han slik som barn bed sine jordiske foreldre om noko. Det er da slik Jesus har lært oss å be: Fader Vår. Guds barn set seg på sin himmelske Fars fang og talar fortruleg og nært om sitt liv og sine ønsker.

Men det er bots- og bede-dag i dag. Denne dagen vil minne oss om at det er ikkje alle som vil vere Guds barn. Det er ikkje alle som spør etter Guds vilje med livet sitt. Det er ikkje alle som vil gå på vegen til Fader-fanget og Fader- huset. Det er somme som går i gal retning med livet sitt. Gudsordet talar om dei to vegane. Den eine vegen fører til livet, men den andre fører til fortapinga. Vi hørte om den breie vegen og den smale vegen. Det er så lett å følgje massen. Når alle rettar seg etter dei andre og tilpassar seg fleirtalet, da får det ting til å gli best på arbeidsplassen vår og i samfunnet. Det er så brysamt med den som prøver å opponere og skille seg ut.

Det er ikkje noko mål å skille seg ut, men det er viktig å følgje Jesus og lytte til Guds stemme. Dette er det Jesus vil ha sagt med bildet om dei to vegane.

Da kan det hende du blir i mindretal og einsam i mange situasjonar. Men du er aldri åleine på den vegen som fører til livet. Den smale vegen har alltid plass til to ved sida av kvarandre: Livets Herre – og dødens overmann – Jesus Kristus går i lag med deg. Det viktigaste med ein veg er ikkje om han er breid eller smal, men om han fører deg fram dit du skal. Det viktigaste med ein port er ikkje om han er vid eller trong, men at han er open. Jesus har opna bønnedøra for oss inn til Farshuset og farsfanget.
 

Birger Foseide
Prost i Orkdal prosti.